Hey hey hey J

Hier zijn we nog eens om jullie op de hoogte te houden van ons avontuur. Als eerste kunnen we zeggen dat het hier echt super warm is!! Onze nachten zijn goed verlopen. Donderdag toen we wouden vertrekken richting het ziekenhuis begon het echt super hard te regenen! We mochten van de broeders niet meer met de dala dala gaan en zei regelden een taxi voor ons. Eigenlijk een beetje tegen onze zin want dit is altijd duurder. Maar ze zeiden ons dat het niet veilig was als het zo hard regende dus luisterden we maar J. Toen we onze spullen wouden gaan halen in de kamer hebben we ons echt ziek gelachen. We waren nog geen 2 sec buiten of we waren al kletsnat. Floor liep eerst en kzag haar echt super hard in een grote plas stappen ze liep zo snel ze kon door en daar kreeg ze nog eens een douche van het water dat van het dak liep. Mega grappig :p Helemaal nat vertrokken we dus richting onze stage. In de taxi konden we maar niet stoppen met lachen. Ik zeg tegen Floor maar goed is deze taxi toch veilig want kijk maar eens hoe de chauffeur aan het bier zit. Toen konden we helemaal niet meer. Oké eindelijk aangekomen werden we ook nog eens in het zak gezet. Normaal kost de taxi 5000 shilling en we hadden 10000 meegenomen. Maar natuurlijk omdat we mzungis zijn vroeg hij 10000 shilling aan ons en wou echt niets afdoen. Na 5 minuten hebben we de broeders gebeld om te zeggen dat we teveel moesten betalen maar ze zeiden we kunnen er niets aan doen betaal maar gewoon. Afzetters! J toen we begonnen na te denken kregen we door dat we de volgende morgen dus niet na huis konden want al ons geld was op en we konden dus geen busje meer nemen. Gelukkig hebben we een goede vriend waar we logeren die we opbelde. Hij zou de volgende morgen naar ons toekomen om wat geld te brengen. Oke probleem opgelost en we konden beginnen. Deze nacht was het toch wel druk en hadden we 4 bevallingen (ieder 2 dus). Alles was super goed verlopen. De vroedvrouwen slapen de hele nacht dus door en hadden zelfs soms niet door dat er een bevalling was waardoor we echt volledig zelfstandig waren. ’s Morgens vroeg ze huh hebben jullie deze bevalling alleen gedaan? Kei grappig. De deur wordt er ook gesloten en als er iemand is kloppen ze aan en moeten we ze binnen laten. Maar aangezien het toch wel een lange shift was van 11 uur is deze toch wel vlot verlopen. De broeders hadden voor ons een lekker ananas gesneden en we hadden een koekje bij. Best gezellig. Toen we klaar waren moesten we nog even wachten op Antony die ons kwam halen. Even een boterhammetje eten en 2 uurtjes slapen. De rest van de dag zijn we even naar het dorpje geweest. Oké op naar de volgende nacht. Deze nacht was heel “rustig” alle laten we zeggen er was 1 mevrouw binnen. Toen we er aankwamen en haar onderzochten stond ze op 5 cm. Het was een primi dus het kon toch nog wel enkele uren duren. Ze had wel weeën maar niet om te zeggen hele sterke. Toch was ze heel erg aan het puffen enzo. Het was nog maar een meisje van 18 jaar en we vonden het wel een beetje zielig dat ze hier zo alleen was. Ze deed de hele tijd teken dat we bij haar moesten zitten. Dit deden we dan ook om haar te steunen. Na 3 kwartier zeiden we tegen elkaar: we kunnen hier toch niet de hele nacht blijven zitten. We besloten dus om naar de verpleegpost te gaan en na een halfuurtje terug te komen voor de harttonen. Dit hadden we haar dan ook verteld. Maar helaas ze liet ons maar niet met rust en kwam ons zelfs opzoeken in de verpleegpost. Ze zei dat ze ging persen ‘sukuma’ en deed met haar vuisten. We zeiden dat dit niet mocht omdat het slecht was voor de baby. Maar toch ging ze het doen. We gingen naar haar bed en zeiden nogmaals dat het echt niet mocht. Oke precies toch begrepen (voor even dan toch). We waren nog geen 5 minuten daar of ze was al weer bij ons. De vroedvrouw zei dat ze met onze voeten aan het spelen was en we niet meer mochten gaan tenzij voor de harttonen. Dit deden we dan ook. Maar ze liet ons niet met rust!! Ze deed de hele tijd alsof ze ging persen om ons zo te lokken. We riepen usi sukumé!!! Maar het had geen nut. Toen ging ze heel hard schreeuwen. We hadden al snel door dat het niet van de contracties was want ze schreeuwde wel een halfuur zonder te stoppen. We gingen haar nog eens onderzoeken en had nu 7 cm. Haar cervix was heel erg gezwollen en er was duidelijk moulage bij de baby. Haar contracties waren volledig verdwenen doordat ze eigenlijk meer bezig was met onze aandacht te trekken. De andere vroedvrouwen waren aan het slapen terwijl wij gewoon in de verpleegpost zaten. Ze bleef maar een spelletje met ons spelen maar wij negeerde haar een beetje. Om 3 uur ’s nachts was ik het echt moe!! Ik had al een aantal keren rustig gezegd dat ze naar ons moest luisteren en op haar bed moest liggen zodat ze wat rustig werd maar dit deed ze nog. Ik werd echt boos en ging naar haar toe. Vooraleer ik me er zelf bewust van was, werd ik heel boos. Ik zei en nu stopt ge ermee!! Het is goed geweest!! En ik meen het. Ik riep de vroedvrouw en legde uit dat het nu wel mocht stoppen. Haar contracties waren weg, de cervix was gezwollen en het kind had moulage. Allemaal omdat ze haar zo aanstelde en net het tegenovergestelde deed van wat wij zeiden. De vroedvrouw werd ook heel boos op haar. Nog geen uur later werd ze op transport gezet naar Maweni. We plaatsen een blaassonde en een infuus en ze kon vertrekken. Hopelijk is toch nog alles goed gekomen. Deze nacht hadden we lekker meloen meegekregen J. We hebben wel een beetje geslapen deze nacht. Oké vandaag wel geld bij en kunnen we dus naar huis. In de dala dala zaten we rustig totdat er een jongen inkwam. Hij had een emmer vol met koeienpoten bij echt mega grappig. We konden onze lach niet inhouden en maakte hier direct een foto van. Echt niet te doen die afrikanen. Op zaterdagavond zijn we lekker gaan “uiteten”. Wel een lekker soepje en een soort pizza. Natuurlijk op de afrikaanse manier moesten we bijna 3 uur wachten op ons eten. Daarna gingen we weer naar bungalowtime. We hoopten dat we niet naar voor moesten maar helaas werden we weer uitgekozen. Maar het is wel altijd lachen. De Zondag zijn we even naar een marktje geweest met een paar van de andere meisjes en voor de rest op het strand gelegen. Lekker warm :p. Toen we maandag aankwamen op stage was er een mevrouw klaar om te persen. We deden snel onze handschoenen aan maar kregen al het idee dat de vroedvrouw de bevalling zelf ging doen. Ze ging de hele tijd voor ons staan. Het was echt vreselijk hoe ze omging met die mevrouw. We waren er echt van aangedaan en moesten soms even naar iets anders gaan. Ten eerste was de mevrouw nog geen 10 minuten aan het persen of ze zei al ik ga een episio zetten (terwijl het een kleine baby was en er echt wel plaats genoeg was!) gewoon geen geduld. Dit was vreselijk. Een botte schaar, geen kennis van een episio zetten, en deze dan nog eens zetten wanneer er geen contractie is! De mevrouw schreeuwde heel hard en ik had echt walgingen. Daarna ging het haar nog niet snel genoeg en ze sloeg de mevrouw echt heeel hard!! We wisten gewoon niet wat we zagen. Daarna nam ze een kocher en zette die op haar bovenbeen ze kneep er telkens mee zodat de vrouw toch maar van de pijn ging persen. Ik wist echt helemaal niet wat de bedoeling was en al helemaal niet wat het probleem was!! Een eerste kind à dan mag je wel een uur persen. Dit weten ze denk ik echt niet. Ik vond het zo zielig dat ik even naar buiten ging en daarna gingen we even zitten met ons twee. Echt nog geen 5 minuten later kwam de vroedvrouw om hulp roepen. We kwamen in de verloskamer en de mevrouw lag heel slap op de grond. Natuurlijk na wat ze allemaal heeft meegemaakt. Het was echt de fout van de vroedvrouw vond ik. We namen haar met 4 en legde haar op een bed. Bloeddruk was goed en we plaatse haar met haar benen omhoog. Ze kreeg een infuus. We dekten haar goed toe en gingen regelmatig kijken hoe het met haar gesteld was. Floor heeft vandaag 3 bevallingen gedaan. Eentje ging heel goed. De andere bevalling ging ook vlot maar de placenta werd maar niet geboren. Floor wachtte zolang het mocht en daarna moest er wel worden ingegrepen. Ze gaf haar een infuus maar het hielp niet. De vroedvrouwen kwamen erbij en eentje deed een manuele revisie. Ook haar laatste bevalling ging niet zo vlot. De mevrouw scheurde in op een manier dat we nog nooit hadden gezien. Echt heel raar en pijnlijk!! Uiteindelijk had ze een totaalruptuur wat er echt heel vies uitzag. Ze wisten zelf niet waar ze gingen beginnen met hechten. Maar alles is in orde gekomen. Steffi deed vandaag haar 40^ste bevalling! Yeah!! Ze had wel 2 goede bevallingen zonder complicaties. Na de kleertjes uit te delen en even op te foto te gaan, gingen we wel voldaan naar huis. Het was echt super warm en gingen heerlijk op het strand liggen. Dinsdag heeft Steffi voor de eerste keer gehecht. Vol zenuwen natuurlijk. De vroedvrouw zei wil jij hechten. Ik zei ik heb het nog nooit gedaan maar wil het wel proberen. Wel als je me helpt. Ja ja tuurlijk. Maar daar was dus niks van waar. Ze ging gewoon weg en ik kon mijn plan trekken. Ik riep toch maar even de hulp van Floor in om te kijken waar ik moest beginnen. We riepen de vroedvrouw nog maar eens maar ze kwam nog niet eens. Oke ik doe het gewoon dacht ik. Naar mijn mening was het niet volledig in orde maar de vroedvrouw zei. Heel goed gedaan. Ik dacht ohja dan :p. Dat was dus ook mijn bevalling van vandaag. Floor deed vandaag toch eens 2 normale bevallingen haha :p. We voerden natuurlijk al veel vaginale onderzoeken uit en onze bevallingen zitten ook goed. In totaal deden we 23 bevallingen ( Floor 12 en Steffi 11). Vandaag hebben we helemaal geen zwangere gehad dus heel rustig. We proberen de vroedvrouwen de perstechnieken wel uit te leggen maar dit snappen ze niet. we moeten de vroedvrouwen echt uitleggen dat de vrouwen niet mogen persen als er geen wee is. Zij denken dat als het hoofd zichtbaar is het baby’tje binnen de 10 minuten moet geboren zijn en ze dus constant moet persen. Ook laten ze de vrouwen hun enkels vastnemen en zijn we aan het proberen om uit te leggen de de knieën pakken veel beter is en dat de vrouwen langer moeten persen. We proberen in het swahili mee te tellen tot 10. Bij sommige vrouwen lukt het soms goed maar andere spannen zich zo fel op dat er niks mee te doen is. Soms wel wat frustrerend vooral als de vroedvrouwen er boos op zijn en ze een pets geven. Dan zeggen wij nee nee niet doen ze doet het goed. Ookal vinden ze het raar toch doen we deze week een beetje onze technieken waardoor we ze wel laten zien dat het een goede methode is en niet slecht is voor de baby. Voor de rest valt Steffi nog wel eens regelmatig J en heeft ze op een avond 34 muggenbeten gekregen. Ze kon de jeuk niet aan en plakte haar been vol met plakkers. Best grappig. Floor staat wel eens graag een halfuur op voorhand op zonder dat ze weet dat het nog geen tijd is om op te staan :p. Ohja sorry dat de foto’s er nog niet opstaan maar we krijgen ze niet geupload. Alles gaat super goed met ons alleen mist Floor wel het nieuws over de prins en het sport enzo hahahahaha. Oke we gaan er weer eens vandoor!!

Daaaaaggg

Steffi en Floor